پانسمان های پزشکی مواد پزشکی هستند که برای پوشاندن زخم ها یا ضایعات استفاده می شوند. عملکرد اصلی آنها محافظت از محل زخم، جذب اگزودا، عمل به عنوان مانعی در برابر عوامل بیماری زا و ترویج بهبودی است، در حالی که به طور همزمان خطر عفونت را کاهش می دهد و ترمیم بافت را تسریع می کند.
پوشاندن زخم: از اصطکاک، آلودگی یا آسیب ثانویه جلوگیری می کند، در حالی که محیطی مرطوب برای بستر زخم فراهم می کند تا از خشک شدن و تشکیل دلمه جلوگیری کند.
اگزودای جذبی: از مواد بسیار جاذب (مانند پانسمان های فوم یا پانسمان های هیدروکلوئیدی) برای جذب خون و مایعات بافتی که از زخم خارج می شود استفاده می کند و در نتیجه بستر زخم را تمیز نگه می دارد.
جداسازی پاتوژن ها: برخی از پانسمان ها حاوی عوامل ضد میکروبی (مانند پانسمان های یونی نقره) هستند که از تکثیر باکتری ها جلوگیری می کنند و خطر عفونت را کاهش می دهند.
هموستاز و بیحرکتی: پانسمانهای خاصی (مانند گاز یا بانداژ) میتوانند برای کنترل خونریزی یا بیحرکت کردن بافتهای اطراف زخم فشار وارد کنند و در نتیجه تأثیر حرکت بر روی محل زخم را به حداقل برسانند.